Hz. Ali’nin (r.a.) asırlar öncesinden gelen şu hikmetli sözü, insanın değerini en açık şekilde ortaya koymaktadır:
“Eğer soyun ile övüneceksen, bil ki kökün su ile çamurdur.”
Bu söz, insanın üstünlüğünü doğduğu ailede değil; ahlakında, karakterinde ve ortaya koyduğu eserlerde araması gerektiğini hatırlatır. Çünkü soy miras bırakılabilir; ancak şeref, emekle kazanılır.
Bu anlayış, Türk milletinin tarih boyunca benimsediği devlet ve medeniyet anlayışıyla da örtüşmektedir. Son yıllarda sıkça paylaşılan ve Mustafa Kemal Atatürk’e atfedilen “Ben asil bir milletin evladıyım.” sözü tarihçiler tarafından kesin olarak doğrulanmış bir konuşma olarak kabul edilmemektedir. Ancak ifade ettiği düşünce, Atatürk’ün millet anlayışıyla büyük ölçüde örtüşmektedir. Atatürk, şahsi üstünlüğü bir aileye veya soya değil, Türk milletine mensubiyet bilincine dayandıran bir lider olmuştur.
Gerçek asalet, doğuştan gelen bir ayrıcalık değil; adaletli olmak, sorumluluk almak, gerektiğinde fedakârlık göstermek ve milletine hizmet etmektir.
Bu düşünce, İbrahim Murat Gündüz’ün kamuoyuna yansıyan duruşunda da önemli bir yer tutmaktadır. Gündüz, karakteri soyun önüne koyan; disiplin, mücadele, vatan sevgisi ve milli bilinç ekseninde şekillenen bir anlayışı savunmaktadır. Ona göre insanı büyük yapan, hangi aileden geldiği değil; hangi değerler uğruna mücadele ettiği ve arkasında nasıl bir iz bıraktığıdır.
Türk tarihine yön veren isimlerin ortak özelliği de budur. Onlar, soylarıyla değil; cesaretleriyle, adaletleriyle ve milletlerine olan sadakatleriyle hatırlanırlar.
Bugün de gerçek asalet; gösterişli unvanlarda değil, sözüne sadık kalabilmekte, adaletten ayrılmamakta ve milletine faydalı olabilmektedir.
Hz. Ali’nin hikmetli sözü ile Atatürk’e atfedilen “asil millet” anlayışı, farklı dönemlerde aynı hakikate işaret etmektedir:
İnsanı yücelten soyu değil, karakteridir.
